• 2018,  Hello Australia

    #10 Stargazing

    Andere kant van de wereld; Ander deel van de hemel; Andere sterrenbeelden.   Zoals de stilte je meer geluiden laat horen; laat het heelal je meer zien naarmate je langer kijkt. Van kinds af aan ben ik al gefascineerd door het oneindige dat boven ons hangt. De diepte.. de sterren. Niet dat ik er veel kennis over bezit maar het brengt mij iets; een houvast.  Ongeacht waar je bent; ongeacht wat je doet.. de lichtpuntjes in de hemel zullen zich elke avond weer opnieuw laten zien. Elke avond komt de maan weer tevoorschijn en kijkt op ons neer. Het steelpannetje is voor mij een nostalgie dat voortleeft. Dit sterrenbeeld (dat…

  • 2018,  Hello Australia

    #9 HUNTING

    Altijd heb ik al eens willen schieten, en de ervaring hier bracht het wel tot the next level.  Met de vriend van mijn nicht; Trevor werd ik meegenomen om te jagen! Een echt stereotype Australian cowboy; ge-wel-dig. We begonnen op stilstaande objecten, die ik (verbaast over mezelf) een goed aantal keren heb weten te raken.  Ook hier werd de eigenschap geduld nogmaals getest. Rustig in en uit ademen – focus op je doel – en wacht.. Net zo lang tot je steady genoeg bent zodat je zeker weet dat je je doel ook daadwerkelijk raakt.. en BAM! Super kick.  Daarna gingen we opzoek naar iets bewegends. Ja, iets levends.  Trevor…

  • 2018,  Hello Australia

    #8 De eerste weken

    Aankomende vrijdag ga ik beginnen met DE REIS, maar zal eerst de ervaringen delen die ik heb opgedaan in de afgelopen weken hier. En dat zijn er een hoop. De eerste drie weken zou ik gaan acclimatiseren bij m’n oom en tante in huis. Dat is ook gebeurd.  Zij hebben mij geholpen met de praktische dingen zoals; een telefoonnummer, bankrekening en een belasting nummer (want hé, ik wil wel kunnen werken als deze mogelijkheid zich voordoet).  Ook was het meedraaien met het gezin. Wat betekende; mee-schipperen tussen hun huis in Upper Beaconsfield (doordeweeks) en the farm in Alexandra (het weekend).  THE FARM. Mijn hutje op de hei.. Althans.. een hutje…

  • 2018,  Hello Australia

    #7 Poging twee

    De dag dat ik zou arriveren in Australië .. .. maar nog in Shanghai zat   De bus zette me af bij Terminal 1. Na een kleine discussie, met handgebaren, om een duct tape roll te bemachtigen om m’n fietsdoos te herstellen (die ondertussen al aardig beschadigd was door het in en-uitladen (grrr..), liep alles zoals het moest gaan deze dag. Achter de douane nam ik plaats in het enige restaurant dat ik kon vinden en genoot van mijn dinner tijdens een prachtige zonsondergang. ‘Nu kan het niet meer mis gaan’.  Na het bivakkeren voor de gate ervoer ik iets nieuws.. Van het vliegtuig missen – naar de eerste persoon…

  • 2018,  Hello Australia

    #6 Mijn blauwe Dinsdag

    Shanghai Pudong Airport   Vanaf het moment dat ik het vliegtuig uitstapte ging eigenlijk alles fout.  Ik stond in de verkeerde rij, kreeg een verkeerd formulier, nog een keer in de rij en toen.. de controle.  De o zo handige all-in-one-tool die ik nodig had om mijn fiets in en uit elkaar te schroeven bevond zich in mijn handbagage. Dat door KLM in Nederland goed werdt bevonden was hier dus niet het geval. Ik moest deze achterlaten.. en dat was geen optie. Wel kon ik deze in mijn luchtruim bagage doen als ik wilde. Uitdaging 1 Ik werdt teruggestuurd, terug door alle controles die ik daarvoor had gehad en werdt van…

  • 2018,  Hello Australia

    #5 Inpakken-wegwezen

    Ik was er wel een beetje klaar mee.   Na maanden van huis naar huis, uitzoeken, regelen en afscheid nemen stond mijn energie (en enthousiasme) de laatste week op een laag pitje. ‘Laat me nu maar in dat vliegtuig zitten’.  De laatste dagen..  Als alles wat je op het moment aan het doen bent, je eerste keer is; gaat niets soepel (logisch). Alles.was.een.uitdaging.  Zo begon het met de twee zijtassen inpakken..  Tent zo, pannen daar, brander hier, kleding daar. ‘Nee, het past niet’ Matje hier, schoenen daar, macbook zo en bestek daar. Het was tetris op volwassen niveau.  Toen het gereedschap.. Zo enthousiast dat ik was over het all-in-one-tool dat…

  • 2018,  Cycle tour preps

    #4 SHOUT OUT

    Ben ik nu dakloos?   Tsja, als je je eigen huis verkoopt; het huis waar je in zit verkocht wordt en de relatie (met de inbegrepen woonruimte) uit gaat, kom je tot het besef dat je opeens geen eigen bed meer hebt.. ..Wel een auto vol met kleding; een motor en een fiets. Top.  Van geen huissleutel meer bezitten, naar er zes in je tas hebben rondzwerven binnen een week. ‘Oh je hebt een slaapplek nodig? Hier mijn sleutel’. Bij laten maken? Geen probleem. Mijn dankbaarheid voor deze mensen is groot. Al eerder heb ik een donkere periode gehad waar ik mezelf heb gezegend met de mensen om mij heen.…

  • 2018,  Cycle tour preps

    #3 Testweekend: KNAK.. en door

    KNAK en door..   Door het niet zetten van een alarm de nacht ervoor, veranderde mijn powernap na het eten in een diepe slaap. Dit had het effect dat ik midden in de nacht wakker werdt en de laatste uurtjes – met een doezeling hier en daar – voorbij heb zien gaan.  De afwezigheid van het matje die ik mee zou nemen om op te slapen (maar besloot niet nodig te hebben vanwege de overpakking op de fiets) werdt ook opgemerkt. Alles.zat.vast. Ondanks de flauwe nachtrust vertrok ik -na mijn rotterdamse buurtjes gedag te hebben gezegd- positief. Na de Dammewegbrug(?) verslagen te hebben; De kleine dorpjes tussen de weilanden te…

  • 2018,  Cycle tour preps

    #2 Testweekend: wil ik dit wel echt?

    Wil ik dit wel echt?   Als meisje dat bekend staat om haar bevliegingen, over-enthousiasme en zich snel laten meeslepen; heb ik dit weekend deze vraag meerdere malen [bewust] aan mezelf gesteld.  Terwijl ik voor het eerst m’n volgeladen fiets bewonderden; De eerste échte brug trotseerde; Alleen m’n bammetje met pindakaas aan het water at; Door de afgelegen weide trok (terwijl de wind mij tegenwerkte); De tent opzette (met windkracht tien); Ging slapen; ‘S ochtends m’n eerste koffie dronk, en op elk fotomoment van de dag die ik voor mezelf vrijmaakte. Van de Erasmusbrug tot over de Haringvlietbrug verzorgde de fietsbordjes mij de eerste dag de weg.. Enkel volgen en…

  • 2018,  Cycle tour preps

    #1 Een ligfiets?

    Opnieuw leren fietsen maar dan zonder zijwieltjes    Een ligfiets, hoe fietst dat nou?  Dat vroeg ik mezelf dus ook af.  Om daar achter te komen, doe je door te doen; en zo bevond ik me dus een aantal weken geleden, op een zonnige zondagmiddag, in De Bieschbos voor een Ligfiets testdag.  Opstappen moest wel even geleerd worden.. Uhum.. En als je eenmaal klaar ligt, is het niet in één keer trappen en je fietst weg.. dat dacht ik dus..  BAM! ‘Oke, de grond is ook een stuk dichtbij’.  Het is opnieuw je balans zoeken; opnieuw leren fietsen maar dan zonder zijwieltjes. Ik begon op een ‘Flevobike Greenmachine’, en ben…